Deel 14: Het
grote geheim…………
“Dokter, doe me nu
eindelijk ook eens wat U die grote mannen allemaal geeft!” Af en toe
verschijnt er een liefhebber op het spreekuur met die vraag. (gelukkig
niet al te vaak!)
Ik heb het al lange tijd geleden opgegeven om te proberen die liefhebbers
er van te overtuigen dat die middelen niet bestaan en dat andere zaken in
de duivensport veel belangrijker zijn. Maar je kunt net zo goed water naar
de zee dragen, want dat heeft net zo weinig zin.
Natuurlijk, er zijn middelen en dan doel ik helemaal niet op doping, die
helpen om de duiven als ze gezond zijn dat beetje extra te geven dat ze in
blakende vorm helpt te komen.
Maar daar zit hem nu net de clou…….duiven die gezond zijn.
Want vaak vragen juist die liefhebbers om die “geheime middelen”, die
de preventieve gezondheidszorg van hun “topsporters” niet zo serieus
nemen.
Af en toe wordt een mens daar dan moedeloos van.
Liefhebbers die op controle komen in het vroege speelseizoen. Je
constateert bijvoorbeeld het geel en luchtwegproblemen. Je geeft adviezen
over hoe te behandelen en dan hoor je doodleuk: “Ach dat komt wel, ze
hoeven nu toch nog niet echt te presteren, ik heb nog tijd…..” Je
wijst dan op de verantwoording ten opzichte van de collega’s waarbij
ingekorfd wordt. Immers hun duiven lopen ook risico om besmet te
raken………De reacties die ik dan vaak krijg hebben me door de jaren
heen de overtuiging gegeven dat liefhebbers die hun sport serieus nemen en
het beste voor hun duiven willen er goed aan doen om al van meet af aan te
zorgen dat ze preventief handelen. En eigenlijk doen ze er nog beter aan
om er voor te zorgen dat de weerstand van hun duiven aan het begin van het
seizoen al zo hoog mogelijk is. Er zijn inmiddels voldoende natuurlijke
mogelijkheden om dat te bereiken.
Een ieder die ons een beetje kent weet dat wij aanhangers zijn van de
natuurlijke preventieve gezondheidszorg voor duiven en ook de
orthomoleculaire aanpak aanhangen (vitamines
en voedingssupplementen).
Natuurlijk zonder medicijnen gaat het in de duivensport haast niet
meer….helaas. Maar medicijngebruik en de duiven volproppen met allerlei
middelen zijn twee verschillende zaken. Er komen gelukkig steeds meer
liefhebbers die er ook zo over denken. Ze hebben zich zelf overtuigd van
het feit dat door het gebruik van die middelen (Boni-SGR, Weerstandsdrank,
probiotica etc) juist minder medicamenten nodig zijn om hun duiven gezond
te houden en in vorm. En als er dan al medicamenten gegeven moeten worden
dan is de reactie vele malen beter dan bij die grootverbruikers van
medicijnen.
Een goede periode om te beginnen met het gebruik van deze middelen is het
najaar. Gaat men er midden in het seizoen mee van start, dan is er wel
reactie in de goede richting maar doorgaans vergt een en ander meer tijd.
Maar pakt men het goed en grondig aan dan mogen de reacties er naar
verloop van tijd wezen, doorgaans. Want de kwaliteit van de duiven is
natuurlijk ook heel belangrijk Van ezels kan men immers geen renpaarden
maken.
En die “grote mannen”…..die redden zich vaak verder meer dan goed
met oude bekende middelen als de poeder 18 en de SL mix, naast de Boni-SGR.
Bij die liefhebbers breekt zelden de “pleuris” uit waardoor we met
grof geschut aan de gang moeten om de gezondheid te herstellen.
En ja, bij die liefhebbers werken die “geheime middelen” dan wel. Maar
dat komt doordat ze enerzijds goede duiven hebben natuurlijk, en
anderzijds verdomde goed beseffen dat het niet alleen op water en voer
lukt, maar dat regelmaat en preventieve zorg o zo belangrijk zijn.
En die andere liefhebber die “de geheime middelen” van mij natuurlijk
ook krijgt als hij er om vraagt……….want geheim zijn ze natuurlijk
helemaal niet….die zucht bij het volgende bezoek tegen me:
“Dokter, bij mij werken die middelen niet, U heeft me vast niet
hetzelfde gegeven als die grote mannen……”
Over water naar de zee dragen gesproken.
|