Deel 25: Vogelgriep
De laatste weken aan
de lopende band vragen over het vogelgriepvirus en het belang van de
duiven hierin.
Laat ik beginnen met te zeggen dat ik me al sinds het midden van de jaren
90 interesseer in de griepvirussen. Die interesse werd gewekt door een
boek dat ik las over de slachting die de “Spaanse Griep” in 1917 en
1918 van de vorige eeuw aangericht had.
Ik werd me toen bewust dat herhaling hiervan met een andere variant zeker
mogelijk was. Toen eind jaren negentig de H5N1 variant opdook in Hong Kong
getuigde het van inzicht, wijsheid en durf om gelijk rigoureus miljoenen
kippen te slachten. Zou in zo’n metropool de ziekte zich hebben
verspreid dan was de ramp mogelijk destijds al niet te overzien geweest.
Daarna kwam de periode met het SARS virus. In vergelijking met het
vogelgriep virus waarschijnlijk een “onschuldig” virus te noemen.
Wereldwijde paniek dreigde.
Dat zal voor de overheden wel een signaal geweest zijn om paniek met
betrekking tot het vogelgriepvirus te willen voorkomen.
We konden met enige regelmaat in de afgelopen jaren lezen over
sterfgevallen in Zuid-Oost Azië. Mensen die stierven door contact met het
vogelgriepvirus. Ruim 50% van de besmette mensen sterft aan de gevolgen
van de besmetting.
Reden tot bezorgdheid. Dat zeker. Ook al werd en wordt het
gebagatelliseerd.
Het wordt afgezet tegen de duizend mensen die jaarlijks sterven aan de
“gewone griep”. Als ik dit soort opmerkingen lees, dan denk ik beste
man/vrouw, het betreft bij de gewone griep wel een virus dat dan van mens
op mens kan overgaan.
Bij de vogelgriep is dat nu, als ik dit stukje schrijf NOG niet het geval.
En laten we daar blij om zijn. Laten we er daarom voor zorgen dat dit ook
niet kan gebeuren. Laten we in Godsnaam niet als “sitting ducks”
afwachten tot het onheil over ons komt.
Nog zo’n vorm van
bagatelliseren is wijzen op de gebrekkige omstandigheden in de
ziekenhuizen in Azië, waardoor de mensen waarschijnlijk makkelijker ten
prooi zouden vallen aan het virus.
Goed laten we er dan van uitgaan dat in het westen de secundaire zorg in
de ziekenhuizen veel beter is……., blijft nog het feit dat ook hier in
het westen geen goede geneesmiddelen tegen het virus bestaan. Tamiflu
wordt geroemd om zijn werking. Natuurlijk het helpt. Maar het is geen
wondermiddel. En in Vietnam zou er al een virusstam zijn die niet meer
gevoelig is voor dit medicament…. “Ach die mensen weten niet hoe ze
het goed moeten gebruiken,” lees ik dan weer. En dan denk ik: “wie wil
wie iets wijs maken?”
Is er dan reden tot
paniek?
Nee, gelukkig niet en
die paniek moet er ook beslist niet komen. Paniek is een zeer slechte
raadgever. Maar we moeten ons gezond verstand blijven gebruiken.
Er zijn mensen die zeggen dat het virus al jaren rondzweeft in Zuid-Oost
Azië en dat er inderdaad mensen sterven. Maar dat de schade best meevalt
en het virus nog steeds niet van mens op mens overgaat. En dan denk ik
weer: “Wie maakt wie iets wijs?”
Er zijn in Vietnam een paar gevallen geweest waar mensen stierven die
vogelgrieppatiënten verzorgden. Dat wil niet zeggen dat het virus dan
echt van mens op mens overgaat. Maar het wil wel zeggen dat intensief
contact met “virusdragers” zeker een risico in kan houden. Op deze
manier kan het virus dus overgedragen worden. En dit is een belangrijk
gegeven.
Er zijn ook mensen die zeggen dat het risico opgeklopt wordt om de kassen
van de onderzoeksinstituten te spekken. Ook dan denk ik: “Wie maakt wie
wat wijs?”
Vanmorgen ( 25/2) lees
ik dat een kalkoenbedrijf in Frankrijk besmet is met H5N1. Alle dieren
zijn inmiddels geruimd. Het bedrijf was enkele weken geleden nog op de
nationale TV in Frankrijk als voorbeeld bedrijf waar de vogelgriep
waarschijnlijk weinig kans zou kunnen maken, gezien de preventieve
maatregels die genomen waren om dit te voorkomen. Op enkele honderden
meters van het bedrijf was een dode eend gevonden. Het vogelgriepvirus kan
zich makkelijk over honderden meters verplaatsen. We kunnen niet zeggen
met de snelle verspreiding die we de afgelopen weken zien dat het toch
allemaal meevalt.
Als ik dit artikeltje schrijf is de Benelux nog officieel vrij van
vogelgriep. Als op 1 maart dit artikel verzonden wordt kan dit al weer
achterhaald zijn.
En dan onze duiven.
Laat het duidelijk zijn dat ik onze duivensport een
warm hart toe draag. Ook ik zie de duiven graag vliegen. Ook ik kan
genieten als ze van de wedvluchten thuiskomen.
Er zijn afdoende
onderzoeken die uitwijzen dat de duiven vooralsnog ongevoelig zijn voor de
H5N1 HPAI (de pathogene variant). Enige nuancering hierin is wel gewenst
blijkt uit nieuw onderzoek
van Dr. Swayne met twee Aziatische H5N1 stammen. We moeten alert blijven
op nieuwe ontwikkelingen die van belang zijn voor de volksgezondheid. We
mogen daarvoor onze ogen niet sluiten.
Vooralsnog zijn de
maatregelen met betrekking tot het uitvliegen van de jonge duiven, gelet
op de huidige situatie, nog steeds buiten proportioneel.
Ik zie de duivenvluchten ook het liefste op tijd van start gaan. Ophokken
is al helemaal een ramp voor de jongen. Met de huidige stand van zaken en
de situatie in België en Duitsland met betrekking tot het mogen laten
vliegen, niet reëel. Dus is het te hopen dat deze maatregel geen
voortgang blijft vinden.
Maar bij de wens om met de vluchten van start te kunnen gaan moeten we
niet vergeten dat het Influenza A /H5N1 HPAI een gemeen virus is.
|