Dr. aan het woord door:
Dierenarts Peter Boskamp
© Dierenarts P.
Boskamp
Het is verboden bovenstaande artikelen te vermenigvuldigen en te
verspreiden.
Ook zal opgetreden worden als zonder toestemming de artikelen
of gedeelten
daarvan op een andere wijze gepubliceerd worden
Deel 9:
Duiven ziek?............Jammer
dan?
Zo erg zal het wel niet worden in de komende
tijd. Maar echt vrolijk wordt je als duivenarts niet van de ontwikkelingen
het afgelopen jaar.
Nu geldt dit meer voor de ontwikkelingen in
Nederland dan in België, maar toch.
Het zal vrij zeker niemand ontgaan zijn ( het
stond immers in de krant en anders hebt U het wel van een collega melker
gehoord) dat de AID (Algemene Inspectiedienst) een bezoek gebracht heeft
aan de kliniek van collega De Weerd in Breda. Wij werden in onze kliniek gebeld
of wij dat soms waren in dat artikel in de krant. Wij konden dit keer
ontkennend antwoorden. Wij waren in juli en augustus al aan de beurt
geweest.
Toen ik de reacties van een aantal liefhebbers
de afgelopen week hoorde (" Ik heb altijd al gezegd.....;Ja daar zal
wel duidelijk iets niet gedeugd hebben met die medicijnen.....")
vroeg ik me af of ze een half jaar geleden ook zo over ons praatten.
Ik voelde me dan ook wel meer dan verplicht om
aan te geven dat met de medicijnen van De Weerd niets mis was en niets mis
is. Net zo min als er met onze medicijnen iets mis is. We proberen de
medicijnen allemaal via de GMP-norm te bereiden. Beter kan dus niet. Maar
wat is er dan werkelijk aan de hand?
Er is sedert 1987 de zgn.
Diergeneesmiddelenwet. Deze wet schrijft voor, dat waar er geregistreerde
diergeneesmiddelen zijn, deze moeten worden voorgeschreven. Nu waren er in
het begin helemaal geen of nauwelijks geregistreerde diergeneesmiddelen.
Dus kregen alle medicijnen een soort voorlopige registratie.
Langzaamaan verdween het gros van de
medicijnen van de markt.
Registratie kostte immers veel geld en hoewel
veel medicijnen weliswaar vaak tientallen jaren met veel succes
gebruikt waren in de praktijk en ook praktisch werkzaam waren
gebleken, lukte het vaak niet om ze te registreren. Naast de kostenfactor
speelde ook de eisen van onderzoek die aan het medicijn gesteld
werden om te kunnen worden geregistreerd, een rol. Voor het gros van de
firma's was het niet interessant om medicijnen voor kleine doelgroepen te
registreren. En ook de duiven behoren in dit verband tot een kleine
doelgroep.
Anno 2004 is er dan ook nog maar een handje
vol diergeneesmiddelen voor duiven die geregistreerd zijn. Artsen die zich
serieus met de duivensport bezig houden zijn het erover eens dat het
onmogelijk is de duiven in de duivensport gezond te houden met alleen deze
geregistreerde diergeneesmiddelen voor duiven.
Wat nu?
Geen nood. De wetgever heeft geregeld dat
indien er geen geregistreerd diergeneesmiddel voor de betreffende
diersoort is er een diergeneesmiddel gebruikt mag worden dat geregistreerd
is voor een andere diersoort. Viola, probleem opgelost?
Nou niet helemaal. Duiven en zeker
topsportduiven zijn op deze regel weer een dusdanige uitzondering dat vaak
een speciale medicatie noodzakelijk is.
Welnu, ook daar heeft de wetgever een
oplossing voor. Dierenartsen mogen, indien noodzakelijk, omdat er geen
geregistreerd diergeneesmiddel is of als er geen diergeneesmiddel is dat
voor een andere diersoort is geregistreerd, een speciaal voor de duiven
geschikt medicijn bereiden. De zgn.. "Magistrale bereiding" .
Nou fantastisch toch. De duivenliefhebber kan
te allen tijden geholpen worden. De wetgever heeft aan alles
gedacht.....ja toch...of..
...nee wacht even. deze zgn.. "Magistrale
bereiding" voor duiven mag inderdaad. Maar dit mag voor de
duiven van één liefhebber. Deze medicijnen mogen niet op voorraad
gehouden worden. Een paar jaar geleden werd een aantal potjes op voorraad
hebben nog geaccepteerd. Maar nu blijkt dat niet op voorraad ook
werkelijk niet op voorraad betekent!!
Dus hebben de handvol dierenartsen die zich in
Nederland serieus met duivengeneeskunde bezig houden een probleem.
Immers spreekuren met tien of meer duivenliefhebbers zijn zeker in het
vliegseizoen niet ongewoon.
In de praktijk moet dus voor iedere liefhebber
die een bepaald medicijn moet hebben gezegd worden: " Een
ogenblikje, het medicijn wordt nu voor U bereid".
Nu was de praktijk al zo dat er een hoop
"gekneuter" was aan de balie, omdat een medicijn vaak nog bereid
moest worden. Dat betekende vaak dat de liefhebbers enige tijd moesten
wachten. We vertelden er dan niet bij dat dit kwam omdat we ons best
deden ons aan de wet te houden. Voor assistentes was het dan vaak zo dat
ze tijdens een spreekuur drie tot vier keer hetzelfde recept moesten
bereiden. Logisch dat ze hier "gestoord" van werden. En
dat dit praktisch onwerkbaar was en is.
De heren van de AID met dit dilemma
geconfronteerd, gaven ruiterlijk toe dat dit ook niet werkte in de
praktijk. Dat snapten ze ook wel. Maar dan moesten we maar zien dat we de
wet veranderden. Zij waren om de naleving van de bestaande wet te
controleren.
En daar mochten en mogen we het mee doen.
Natuurlijk heb ik dit probleem voorgelegd aan
de beroepsgroep van dierenartsen. Maar ook zij kunnen weinig doen. Vrij
vertaald komt het advies er op neer. "Pappen en nathouden tot in 2006
de wetgeving waarschijnlijk wordt herzien". En ook daarmee konden we
het doen.
U zult begrijpen dat ons sterk de neiging
bekroop om het bijltje er bij neer te gooien na het bezoek van de
AID. Want op deze manier te moeten werken ontneemt een mens de lol in
zijn werk. Het is alles behalve leuk om in een kwaad daglicht te worden
geplaatst. Zeker als je integer je beroep tracht uit te oefenen.
Maar ik deel de mening van een collega
duivenarts, die, toen ik dit ook tegen hem zei, antwoordde met " kom
op man, we hebben ook een verantwoording naar de duivensport, als wij die
kar niet meer trekken dan verdwijnt de duivengeneeskunde helemaal en wordt
het een zooitje".
En zo voel ik het eigenlijk ook.
Want laten we wel wezen, als het de
duivenartsen onmogelijk gemaakt wordt om hun werk naar behoren te kunnen
uitvoeren en deze er het bijltje echt bij neergooien, dan verdwijnt een
hoop kennis en blijven er weinig medicamenten voor duiven over. En wat er
overblijft aan medicijnen, daar kun je vaak geen "oorlog tegen de
ziektes" mee winnen.
Ik geef toe, het is een enigszins somber
beeld. De komende tijd zal moeten leren of de soep ook zo heet moet worden
opgegeten als hij nu wordt opgediend. Dat er regelgeving is en dat deze
moet worden nageleefd is zonneklaar, daar is in principe ook niets mis mee
of op tegen. Maar regels te moeten naleven die frustrerend werken en
totaal niet op de praktijk gestoeld zijn is toch niet van deze tijd. En
nog frustrerender is het als min of meer wordt aangegeven dat we ons niet
zo druk moeten maken want het gaat toch maar om 'minor species' (duiven).
Het is een andere nieuwsbrief dan U van
mij (ons) gewend bent. Maar ik schrijf hem om een discussie los te maken
onder de liefhebbers. En om discussie over allerlei onderwerpen mogelijk
te maken heb ik mijn webmaster gevraagd een forum pagina aan de website
toe te voegen en het gastenboek in ere te herstellen.
Verder ben ik van plan in het komende jaar via
dit medium vaker informatie te gaan verstrekken. Vaak bereiken me vragen
over diverse medicijnen of grondstoffen. Een vast item in de nieuwsbrieven
zou dan ook een uitgebreidere bespreking van een grondstof of medicament
kunnen zijn, met alle voors en tegens.
Rest mij U allen Prettige Feestdagen toe te
wensen en bovenal in alle opzichten vooral een gezond 2004 (in het licht
van bovenstaande zeker ook voor Uw duiven)
Dierenarts Peter Boskamp
|