De duivensport is in onze contreien lange tijd de hobby geweest van ‘Jan met de pet’. 
Letterlijk rest ons zelfs uit het Brabantse een ‘Klak’ wiens roem en faam meer dan landelijke bekendheid kregen. En alhoewel de duivensport aanvankelijk vooral opgeld deed in Nederland en België; het is toch een min of meer mondiale sport. Alleen realiseren we ons dat niet altijd. Ook in Frankrijk, Spanje en ga zo maar door, worden duiven gehouden en wordt in de een of andere vorm de hobby -in de breedste zin van het woord- beoefend.
In het World Pigeon Centre te Hoesselt België wordt zelfs geëxperimenteerd met duivenrassen die in Peru voorkomen en voor hun wedvluchten de Andes moeten trotseren. Duiven die gewend zijn aan de extreme omstandigheden van het hooggebergte. Duiven die de  ijle atmosfeer en de snijdende kou op 5 en 6000 meter hoogte aankunnen!
Of het daarmee duiven zijn die je in moet inbrengen in onze fondrassen? Ik waag het te betwijfelen! Ik noem het alleen als illustratie van het feit dat er overal op de wereld duiven worden gehouden. Dat de sport in een of andere vorm steeds nieuwe aanhang krijgt. 
Afgelopen week was in Tsjechië. Je moet ze zoeken als de spreekwoordelijke speld in de hooiberg maar ze zijn er wel. Zelfs achter het voormalige ijzeren gordijn. De liefhebbers van de oude ‘stiel’. Misschien moet ik zelfs zeggen: “Echte liefhebbers.”
Liefhebbers die (vermeende) kwaliteit ruilen en zeker niet kopen.
‘Jan met de petten’ die hun gevleugelde vrienden zien rondvliegen rond het schamele kot en daarbij -zeker tot enkele jaren geleden- echte vrijheidsgedachten koesterden. Want de vrijheid lag aan de andere kant van de muur en slechts de vogels, hun duiven konden daarheen vliegen. Er zijn heel wat weemoedige gedichten geschreven en liedjes gecomponeerd die over die vrijheid gaan. Vogels die van Oost- naar West Berlijn vliegen, afin U kent ze wel.
Het grote en wezenlijke verschil in al die diverse vormen van duivensport zijn de pecunia. De dollar, de Yen, de Bhat etc.. En U voelt waar ik naar toe wil. In Japan en Thailand (en nog een paar exotische landen aan de andere kant van de globe) is duivensport iets van de upper class. De grootindustrieel, de bankier, de juwelenhandelaar. Duiven zijn voor hun prestige. Het ‘op je hok hebben van de 1^e Internationaal Barcelona 2002’; dat is waar het om draait. Dan maak je duidelijk dat het je economisch goed gaat. En als het een onsje minder moet zijn? Als je beurs iets minder goed gevuld is? Dan zul je het moeten doen met duiven die hoog op de klassering prijken maar net niet de supertop zijn. Dan kies je voor namen. Voor duiven van liefhebber A of B die vorig jaar de race van de supers won etc. etc. En elk jaar worden daar de nodige races gehouden waarbij de overwinning gelijk staat met ‘in een klap miljonair worden’.
En dat opent perspectief. Voor lieden van minder allooi. Want hoe lekkerder de reuk van de bloem, hoe meer bijen ze aantrekt. Voor grof geld verkoop je zelfs je schoonmoeder, toch? 
En dat wederom, en dan doel ik niet op die schoonmoeder, zorgt voor slapeloze nachten bij de top liefhebbers. Je moet ook wel heel sterk in je schoenen staan. Vandaag kan je je beste duif voor veel geld verkopen. En als je twijfelt: morgen of overmorgen kan ze bij nacht en ontij reeds je hok verlaten hebben. Wat zou U doen? En een top liefhebber is niet synoniem met een welgestelde liefhebber. Verkopen dus en daarmee houden we het cirkeltje rond.
Het probleem in samenhang schilderen betekent natuurlijk nog niet ook de oplossing hebben. Ik wil niet naar een communistische heilstaat waarin iedereen evenveel heeft of bij diefstal je arm afgehakt wordt. En je kunt vanuit Nederland niet bewerkstelligen dat Japan of Thailand er anders mee omgaan. Of dat wij geld(prijzen) moeten weigeren. Maar ik blijf volhouden: het heeft alles met geld te maken. Maar misschien neem ik het ook wel allemaal te serieus.

Zo komt mijn vriend, keurig in driedelig pak gestoken, laatst uit de plaatselijke grootgrutterwinkel gestapt. Winkelkar vol lekkernijen (want ’s avonds zouden zich wat zakenpartners rond zijn verwarmde indoor zwembad komen verpozen), kaviaar en champagne moesten nog gehaald in de delicatessenstore op de hoek.
En hij rijdt met z’n volle kar bijna pardoes tegen een zwerver. Genesteld in ’n portiek, beschutting zoekend tegen de regen en de kou. Gehavende kleding, voorzover het woord kleding nog van toepassing mag worden geacht. Baard, pokdalig gezicht, rooddoorlopen ogen. Zo’n type waaraan je onmiddellijk herkent dat hij meer dan z’n deel gehad heeft van al het leed dezer aarde.
De welgemeende excuses, (ik heb immers echte en goed opgevoede vrienden) werden onmiddellijk beantwoordt met een uitgestoken hand. Let wel: daarmee wil ik evenmin iets gezegd hebben over de opvoeding van deze zwerver.
“Kunt U geen 25€ missen?”
De hand van mijn vriend was al op weg naar zijn beurs toen hij zich bedacht. 
“Als ik je die 25€ geef, ga je ze toch niet aan drank besteden?”
“Neen meneer, ik drink niet”
Opnieuw bleef de hand ‘even hangen’.
“Ben jij soms gokverslaafd?”, wilde mijn vriend weten.
“Neen meneer, gokken doe ik ook nooit”
Bij het knoopje van de broek was er opnieuw een aarzeling in de vingers te bespeuren.
“Jij bent toch ook niet zo’n type dat hiertegenover duiven gaat kopen?” En met zijn ogen wees m’n vriend naar ons plaatselijke duivenlokaal. 
“Nooit”, klinkt het nu gedecideerd. “Ik heb nog nooit duiven gekocht en zal dat ook nu niet gaan doen.”
Mijn vriend overhandigt de man 10€. Alhoewel hij die geste niet eens verwacht had, betrekt het gezicht van de zwerver ietwat. Dit was niet helemaal de vette slag die hij verwacht had.
“Als je meekomt naar mijn huis geef ik je nog 40€ erbij.”
Bovendien krijg je nog een heerlijke maaltijd en ik kan je verzekeren dat bij ons goed gekookt wordt. Het pleit is gewonnen. Samen stappen ze in de airco-met-wit-leer-en-12-cylinders.
Onderweg wordt de zwerver nieuwsgierig. “Wordt jouw vrouw niet kwaad als ze mij ziet aankomen?”
“Misschien, maar ik wil mijn vrouw en m’n vrienden laten zien wat er van je terecht komt als je niet drinkt, nooit gokt en niets om duiven geeft”  

Krabber.