“Het probleem in voldoende mate (h)erkennen en in zijn samenhang accepteren betekent onmiddellijk weet hebben van de oplossingsrichting”. Zo’n opmerking kon een van mijn vroegere wiskundeleraren slaken en vervolgens bezemde hij dan de klas uit. Een groot gedeelte daarvan in totale ontreddering en verbijstering achterlatend. En aangezien de man niet alleen ‘tekende’ voor wiskunde maar ook voor scheikunde, natuurkunde en nog wat andere aanverwante artikelen, kon je zo’n opmerking eigenlijk niet negeren.
Bij hemzelf bleef dit ‘schot voor de boeg’ natuurlijk in het achterhoofd hangen en hij opende er ook steevast het volgende lesuur mee. Er waren echter weinigen die zo’n opmerking tot denken aan kon zetten en het gros kreeg dan ook de ironische aanspreektitel ‘jong en lui’ mee.
Daar moest ik dezer dagen aan terugdenken toen ik het gestuntel zag rondom de ‘officiële’ berichtgeving van de NPO op teletekst inzake de vogelpest. En ik zet officieel bewust tussen aanhalingstekens omdat ik van officiële berichtgeving verwacht dat ze correct is en alleen en uitsluitend harde feiten weergeeft. De rijksvoorlichtingsdienst bijvoorbeeld is altijd veel later dan de paparazzi. Maar, als de R.V.D verklaart dat de Prins kennis heeft aan een Argentijnse schone, dan kun je er ook van op aan!
Als de NPO op donderdag 15 mei op teletekst stelt dat en ik citeer “Blijkens verkregen en gecontroleerde informatie ziet het ernaar uit dat vanaf 19 mei weer lossingen mogelijk zullen zijn in Frankrijk. Gezien deze positieve ontwikkeling lijkt het dan zeer waarschijnlijk dat lossingen in België op zeer korte termijn geen probleem meer zullen vormen”, geef je daarmee toch pijnlijk duidelijk te kennen dat je niet weet waarover je praat of op z’n minst onvoldoende hebt nagedacht. Zeker als je weet dat ze de informatie baseren op “betrouwbare geluiden van iemand van de Franse bond”.
Niet de Franse duivenbond maar de Franse regering bepaalt een standpunt in dezen. En zij doen dit met de aanbevelingen van de “Standing Committee on the Food Chain and Animal Health” in de hand. Waarbij aangetekend moet worden dat deze cie. zich uitspreekt over, let wel, onder anderen de pluimveesector. Sommige lidstaten zien duiven gemakshalve aan voor kippen, andere lidstaten doen weer moeite om in de duif een daadwerkelijke duif te zien.
En aangezien de Europese lidstaten, zoals iedereen weet, niet uitblinken in eensgezindheid (denk aan de Irak verdeeldheid) heeft men derhalve verschillende meningen over ‘wat te doen in het geval van een vogelpestcrisis’.
Daar komt nog een keer bovenop dat Frankrijk altijd een autonome koers vaart in Europa. Frankrijk en Duistland proberen ‘Miss Europa’ te bepalen en naar hun hand te zetten. Of dat nou is met het aanstellen van een “Europese president” of  bij de zeggenschap van de kleine lidstaten in het parlement. Met het verdrag van Schengen werden alle grenzen afgeschaft. En waar staat de douane nog steeds? Precies, aan de Franse grens. Je kunt heel Europa door zonder douane tegen te komen, 10.000 km reizen zonder slagbomen behalve als je naar Frankrijk wil. En datzelfde Frankrijk neemt ook de vrijheid om, nadat in het Europese parlement besloten is dat de beschermende maatregelen m.b.t. de vogelpest opgeheven kunnen worden, nog even langer na te denken. Daarbij wordt echt geen ‘betrouwbaar lid van de Franse bond’ gebeld met voorinformatie. Nadenken is nadenken in Frankrijk. En dat kost tijd………

De NPO steekt ondertussen een manende vinger op naar ‘allerlei mensen die geruchten verspreiden’. Toegegeven, dat hoort ook niet. Maar geruchten, beste officials van de Nederlandse Postduivenhouders Organisatie, geruchten ontstaan bij gebrek aan betrouwbare informatie. En als je zelf uitblinkt in het geven van informatie die niet blijkt te kloppen (ook al was ze kennelijk drie keer gecontroleerd) dan heb je wat mij betreft elk recht verspeeld om manende vingertjes te mogen opsteken.
Ik heb het eerder verkondigd en het schijnt nu ook wat breder opgeld te doen: als N.P.O zou je wat meer moeten lobbyen en netwerken ‘door het jaar’ om daadwerkelijk ingangen te hebben in het geval dat er ook ‘werkelijk iets aan de hand is’.
Met de intensieve biocultuur, de intensieve veehouderij van grote aantallen op een vrij klein oppervlak, is het geen wonder dat er af en toe epidemieën uitbreken die pan-Europese vormen aannemen.. De gekke koeienziekte, de varkenspest en nu dan helaas, de vogelpest zijn er goede voorbeelden van. 

Als je in zo’n geval je contacten op het ministerie niet altijd goed onderhouden hebt, (sterker nog, als je nooit contacten had) hoef je in geval van een crisis al helemaal niet te bellen. Dan heeft die betreffende ambtenaar het te druk en wordt je vriendelijk afgepoeierd door zijn charmante waakhond. En dat was helaas het geval.
“Met de secretaresse van de N.P.O.”
”Met wie?”
“Met de secretaresse van de N.P.O., ik moet namens meneer Ebben vragen of wij even met meneer…………..
“Die is helaas in vergadering en het standpunt m.b.t. de vogelpest kunt U op onze site lezen.”
“Wat zegt U?” “U wilt volgende week nog eens bellen?”.
“Natuurlijk mag U graag volgende week nog eens terugbellen………..Goedemiddag.”

Krabber.

Heeft u reacties op bovenstaand artikel, dan kunt u deze sturen aan: krabbels@duiven.net 
Wij zorgen ervoor dat deze reacties bij de schrijver terecht komen.