Al jaren horen we op TV over het verenigd Europa. Steevast gaan de pleitbezorgers van deze nieuwe toekomst -meestal ietwat corpulente heren- in fantasieloos, maar wel driedelig grijs, over ons scherm. Poserend op het een of ander bordes voor de bijpassende groepsfoto. En weer is de zoveelste top voorbij. Maastricht, Schengen, noemt U maar op.

Leeft het echt bij U? Ik stel vast dat het aan mij grotendeels onopgemerkt voorbij gaat. Natuurlijk, volgend jaar komt de Euro en zijn we af van het omrekenen in en naar vreemde valuta. Dat is volgens de politieke experts op zichzelve weliswaar een majeure operatie doch slechts een kleine onbetekenende stap in de keten van maatregelen die nog genomen moeten worden en die moeten gaan bijdragen aan ons toekomstig en onmetelijk groot geluk als echte Europeaan.

Zelfs de duivensport zou ervan profiteren. Geen gehannes meer aan de grenzen bij het vervoer van duiven. Europese wet- en regelgeving die enting verplicht stelt etc. etc.

Als je er even over nadenkt schreeuw je die toekomst naderbij, toch? Wat jammer is in dit verhaal is dat sommige landen diep gebukt zouden moeten gaan aan hun overgewicht samengesteld uit chauvinisme en megalomanie. Overgewicht dat meestal allerlei lichamelijke klachten en inactiviteit tot gevolg heeft. Paradoxaal genoeg echter is hun gedrag meer te kenschetsen als hyperactief. Duitsland en Frankrijk strijden voortdurend om de positie van belangrijkste en machtigste, misschien zelfs super-Europeaanste land. Dat is geen Nederlands volgens van Dale maar voor dit soort edellieden moet je iets aparts bedenken.

Het verenigd Europa is gebaseerd op gelijke rechten en plichten. Volgens Europese wetgeving stelt Nederland entingen verplicht. Iedere duivenliefhebber rent dus twee a drie  keer per jaar naar de dierenarts en laat zijn kleppers enten. Resultaat: een keurige lijst met ringnummers, ondertekend en gestempeld door een beëdigd dierenarts. België laat alle oude duiven enten door de dierenarts en de jonge garde mag de betreffende liefhebber -omdat het er zoveel zijn- zelf spuiten. Niet goed zult U zeggen maar wat doet Frankrijk? Men koopt een flesje entstof, schrijft het nummer op van dat betreffende flesje en laat een verklaring ondertekenen door twee collegae duivenmelkers, klaar. Geen ringnummers, geen arts, niets. Alleen een verklaring, Ik, Janssen was erbij dat Pieterse geënt heeft. En vriend Pieterse ondertekent dan wel dat Janssen erbij was toen hij enz..

En datzelfde land gaat wel controleren of onze duiven geënt zijn als ze de grens overkomen. Er wordt bloed afgenomen en de duif wordt (afgeschreven voor de rest van dat seizoen) op onze kosten teruggestuurd. De verklaring van de dierenarts is minder waard dan het papier waarop ze geschreven is. Wij zijn immers ‘ollande’ en die nemen het niet zo nauw met ‘drugs’.

Met Schengen hebben we afgesproken dat de binnenlandse grenzen verdwijnen. Frankrijk laat je nog steeds keurig de douane passeren…..tenzij het een vrachtwagen duiven is. Die mag helemaal niet meer binnen tot 1 augustus. Geen Hollandse, geen Engelse. Maar de 1,2 miljoen Nederlanders die met 1 mei weer op stap gaan om de vakantie in Frankrijk door te brengen, die mogen er wel in.

Krabber.