Krabbels van Krabber
 Deel "9
"Opnieuw uitbraak van a-typische variant van mond- en klauwzeer"

De schrik slaat je om het hart bij zo’n kop. En dat is ook de bedoeling. Maar waarschijnlijk schrikken toch de verkeerde mensen. En dat wederom, was nou net niet de bedoeling. 
“Hoe bedoel’ U……?” Laat ik aan de hand van een aantal stellingen de bovenstaande uitspraak onder bewijs stellen.

Stelling 1: Er wordt in geen enkele hobby zoveel afgebeld als in de duivensport.

Nou kijk. Boze tongen beweren dat de duivensport al in de Romeinse oudheid bedreven werd. Volgens krabber is dat een stukje geschiedvervalsing. Ik ga ervan uit dat de telefoon eerst uitgevonden werd en daarna de duivensport. Graham Bell en daarna Anton Ebben. Er is sprake van een absolute afhankelijkheid tussen duivensport en het hebben van telefoon.
En er wordt wat afgebeld in dit wereldje. Leuterpraat van de bovenste plank. Urenlang. Er kan dus ook maar één betekenis gehecht worden aan de term duivenmelker. Niets kleine vingertjes. Niks mini-uiertjes. Oeverloos en pretentieloos gewauwel. Elke dag opnieuw.
Hoe vroeg zit je? (In het lokaal blijkt dat het toch (weer) drie minuten later was!) Maar,……. als ie meteen was binnengekomen…………..
In die hoek zitten weer de vroegen omdat de wind……….. 
Gezwijmel over die ene aankoop die volgend jaar de ommekeer moet brengen. Of het feit dat de besten nog steeds doping gebruiken en dat het algemeen goed is onder de kanjers.
Vult U maar aan. U kent vast nog meer dooddoeners als ik.
Duivenmelkersland en de investering in communicatietechnologie van Ben (of toch gewoon conservatief KPN?)
Op internet werden de afgelopen weken recordhoogtes bereikt in de bezoekersaantallen. Bij duivennet schijnt de teller op hol geslagen te zijn. Die heeft Leo nu verkocht als turbo propeller voor ‘n kleiner KLM vliegtuig.
“Je gelooft het niet maar het is wel zo” zou mijn dochtertje vroeger zeggen. En met die zin en een stalen smoel verkocht ze dan een kanarie van een kilo.
Quod erat demonstrandum.

Stelling 2 : Het ware beter als men zichzelf en de duivensport wat minder serieus nam.

In de afgelopen weken heb ik heel vaak mensen ontmoet die Frankrijk verketterden. Die met de wijsheid van Metusalem spraken over de onzin en onredelijkheid van de genomen maatregelen. Die ‘zeker’ wisten dat duiven geen MKZ kunnen verspreiden via hun veren. Of mensen die ‘zeker’ wisten dat er ook MKZ was in België, Duistland of dat het in Frankrijk niet tot dat ene geval in februari beperkt was gebleven. Mensen voor wie de wereld dreigde ineen te storten nu er niet gevlogen mocht worden of, later, slechts op België gevlogen mocht worden. Duivenmelkers die ‘alles uit elkaar gegooid hadden’ en voor wie het seizoen definitief voorbij was toen er over een oostenlijn gesproken werd. Begrijp me goed, iedereen heeft recht op z’n eigen mening en emoties. Maar als je de zaak op de keper af beschouwt, wordt het hier en daar niet een tikkeltje overdreven? Natuurlijk is het vervelend als je hobby even in het water dreigt te vallen maar vervolgens met een geregisseerde complottheorie op de proppen komen is toch ietwat overdreven. Beweren dat het geheel een wraakactie van Frankrijk is of terug te voeren tot een sanering van de agrarische sector? 
En vervolgens werd er ………………gebeld. Met de voorzitter van de afdeling. Met de landelijke organisatie. Opiniërend over gesproken met de dierenarts in het dorp terwijl de veterinair expert van de NPO internationale bronnen aanboorde. Zoals ook gebeurde door de NPO. De Franse bond werd gebeld alsmede het ministerie. De juridische commissie van het Europese parlement werd in stelling gebracht enz. enz. Stelt U zich eens voor op hoeveel plaatsen er onrust was en hoeveel bestuurderen met extra werk werden opgezadeld. Hoe vaak zouden de bestuurders van de Franse bond zich hebben moeten verantwoorden terwijl het -in de grond van de zaak- een puur en 100% politieke maatregel was. En als je dat helder hebt begrijp je ook dat je stennis kunt maken -op lokaal niveau- zoveel als je wilt maar dat je daarmee geen Franse minister (Frans parlement) tot andere gedachten brengt. Als dat helder is begrijp je de betrekkelijkheid van de (eigen) opwinding en relativeer je wat meer. Qoud erat demonstrandum.

Stelling 3: Er is opnieuw een a-typische vorm van mond- en klauwzeer uitgebroken.

Als bij een Internationale vlucht de eerste duiven vallen in Frankrijk en België rinkelen op hetzelfde moment talloze telefoons en GSM’etjes in Nederland. Met dezelfde snelheid verspreidde zich de mare dat ‘we’ per 1 juni Frankrijk weer in mochten. En vervolgens leed duivenminnend Nederland aan een variant van mond- en klauwzeer. Niemand kreeg de mond nog open om een keer dankjewel te zeggen tegen al die bestuurders die poogden het programma om te gooien naar een andere lijn. Niemand zei dankjewel tegen de NPO voor het gevoerde beleid. De bedankbrief voor de getoonde solidariteit aan de Franse bond is nog niet geschreven. Geen klauw werd er geschud om de gevoelens van dankbaarheid over te brengen. We veroordeelden de Duitsland-lijn. We veroordeelden het beleid van de afdeling. We hadden onze kritiek op alles en iedereen. En toen het geregeld was; de grenzen weer open waren, zijn we overgegaan tot de orde van de dag. Hebben we ons gaan voorbereiden op de Nationale vlucht X en de Internationale vlucht Y. 
Geen dankjewel, geen ferme handdruk, niets. Over tot de orde van de dag oftewel een a-typische vorm van mond- en klauwzeer. Alleen is nu heel Nederland tot besmet gebied verklaard.
Quod est demonstratum.

Krabber.

Terug naar Krabber
Terug naar Duiven.net

Een site van ADVIDU, Utrecht